|
Nr kat.: 7488
|
95.00 zł
II Koncert skrzypcowy
op. 61, Dz. 6
II Koncert skrzypcowy został na Szymanowskim wręcz wymuszony przez P. Kochańskiego. Koronnym argumentem okazał się zamiar P. Kochańskiego spędzenia wakacji 1932 roku w Zakopanem, co stwarzało kompozytorowi szansę twórczej współpracy, na którą miał ogromną ochotę. W krótkim czasie powstał szkic utworu oraz ostateczna redakcja partii solowej dokonana przez Kochańskiego, który nieco później skomponował również kadencję. Partytura została ukończona po roku, we wrześniu 1933. Ciężko chory P. Kochański przyjechał do Warszawy, by wziąć udział w prawykonaniu utworu. Podczas koncertu był jednak już tak osłabiony, że musiał grać na siedząco. Mimo to, wykonanie o najwyższych walorach artystycznych, satysfakcjonowało w pełni publiczność i przyjaciela-kompozytora (P. Kochański zmarł 12 stycznia 1934 roku w Nowym Jorku na raka wątroby, pochowany został w Paryżu, na cmentarzu Pere Lachaise). II Koncert, choć pod każdym względem różny od I Koncertu, jednak podobnie wyróżniał się na tle ówczesnej muzyki europejskiej. Centralny element konstrukcji rozbudowana cadenza P. Kochańskiego dzieli jednoczęściowy w zasadzie utwór na dwa różne pod względem charakteru i materiału segmenty: pierwszy zbliżony jest do formy wariacji, drugi do ronda. Niezależnie od tego podziału, każdy segment zawiera quasi-przerywnik odrębną cząstkę powolną, po której następuje kontynuacja przerwanego wątku. Obecność elementów folkloru podhalańskiego nadaje utworowi szczególny koloryt. Od czasu do czasu pojawiają się charakterystyczne dla Szymanowskiego wzloty uczuciowe, ale generalnie w muzyce Koncertu panuje ton obiektywny i rzeczowy, klarowność myśli, jasna, słoneczna aura i uśmiech, choć nie brak w niej także delikatnej liryki (T. Zieliński). [J. Kusiak, Przewodnik po muzyce koncertowej, PWM 2003]
Wydawca: PWM
partytura
Autor opracowania:
Grzegorz Fitelberg
Paweł Kochański
Eugenia Umińska
|