|
Nr kat.: 2009
|
Sinfonia ex D
, (1771), ca 10'
Obsada: 2000-2000-archi
Symfonia jest jedynym zachowanym utworem Haczewskiego i jedną pierwszych polskich symfonii. Została odkryta przez Tadeusza Strumiłłę w 1952 roku na terenie Wielkopolski, gdzie w II połowie XVIII wieku działał kompozytor. Prezentuje wczesną fazę formowania polskiej symfoniki klasycznej, na co wskazują m.in. 3-częściowa budowa utworu (Allegro con spirito, Alla Polacca, Allegretto) z częścią środkową w tonacji subdominanty, struktura I tematu części pierwszej (kontrast kierunku ruchu melodii, kontrasty rytmiczne, brzmieniowe i dynamiczne), a także obsada wykonawcza ( w części drugiej bez rogów). Część Alla Polacca, podobnie jak i finał, nawiązując w sposób stylizowany do nuty ludowej, nadają Symfonii charakter narodowy (Alina Nowak-Romanowicz, Encyklopedia Muzyczna PWM). Utwór cechuje klasyczna prostota i harmonia, w finale pojawiają się motywy krakowiaka.
zamów materiał
partytura + głosy orkiestrowe
Autor opracowania:
Tadeusz Ochlewski
|