Materiały orkiestrowe

A B C Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś Š T U V W Y Z Ż

Kategoria: Głos(y) solo, chór i orkiestra (zespół instr.)

Quo vadis oratorium, (1903), ca 70' (95')
Obsada: S Bar B solo-coro misto-3222-4431-batt (2esec) 2ar (ad lib.) org-archi

Jedno z trzech oratoriów Feliksa Nowowiejskiego, które sam kompozytor określił jako Dramatische Szenen. Libretto na podstawie powieści Henryka Sienkiewicza napisała Antonie Jüngst, niemiecka poetka i pisarka (1843-1918). Premiera pierwszej wersji dzieła miała miejsce 4 maja 1907 roku w Uście nad Łabą (Czechy), po niej kompozytor wprowadził w partyturze poprawki i w ostatecznej wersji dzieło zabrzmiało w 1909 roku w Amsterdamie. Zostało entuzjastycznie przyjęte w całej Europie, później także w Ameryce, do 1939 wykonano je ponad 200 razy, na ziemiach polskich po raz pierwszy w 1912 roku w Warszawie. Jak pisze Janina Tatarska (hasło: Nowowiejski Feliks (w:) Encyklopedia Muzyczna PWM pod red. E. Dziębowskiej, tom VII) utwór ten, zbliżony do stylu wielkiej opery Meyerbeera, wykazuje znaczne wpływy stylu oratoryjnego Händla, zwłaszcza w partiach chóralnych, które odgrywają pierwszoplanową rolę w dziełach Nowowiejskiego. Kompozytor operował językiem późnoromantycznym, o czym świadczą: motywy przewodnie, liczne modulacje, rozbudowana orkiestra, eksponowanie instrumentów dętych (szczególnie blaszanych), monumentalizm formy, kontrast między partiami dramatycznymi a partiami o charakterze lirycznym. Scena I Forum Romanum. Wielki Pożar Rzymu. Scena II Marsz pretorianów. Scena III. Nocne zgromadzenie chrześcijan w katakumbach. Scena IV Via Appia - widzenie Chrystusa przez Piotra. Finał. Osoby: Św. Piotr Apostoł baryton Ligia, chrześcijanka sopran Prefekt pretorianów bas Chór pogan / Chór chrześcijan Miejsce akcji: Rzym Czas akcji: 62 r. n. e., w czasach rządów Nerona

zamów materiał

Autor słów: Antonia wg H. Sienkiewicza Jüngst