Autorzy

A B C Č D E F G H I J K L Ł M N O P Q R S Ś Š T U V W Y Z Ż

Lech  Miklaszewski

Polski pedagog, publicysta i kompozytor. W latach 1927-38 studiował grę na fortepianie u Z. Buckiewiczowej w konserwatorium w Warszawie, gdzie uzyskał dwa dyplomy: pedagogiczny (1934) i wirtuozowski (1938). Od 1934 r. do wybuchu II wojny światowej był nauczycielem fortepianu w szkole muzycznej im. W. Chrapowickiego. w czasie wojny mieszkał w Warszawie; w 1940 r. został aresztowany, pół roku spędził na Pawiaku. w latach 1941-44 uczył w szkole im K. Kurpińskiego, występował w kawiarni Woytowicza, brał udział w tajnych kompletach. Przed powstaniem warszawskim wyjechał do Siedlec, gdzie po wojnie założył szkołę muzyczną w Domu Kultury i Sztuki. równocześnie uczył śpiewu i prowadził chór w Liceum im. S. Żółkiewskiego. Od 1946 r. dojeżdżał do Średniej Szkoły Muzycznej w Warszawie prowadzonej przez P. Rytla (związanego wówczas z Instytutem Muzycznym). W 1947 r. przeniósł się do Milanówka. W 1948 r. założył w Warszawie na Grochowie Publiczną Niższą Szkołę Muzyczną nr 54, która w 1950 r. została upaństwowiona i otrzymała nazwę Państwowej Szkoły Muzycznej nr 3. Miklaszewski był nauczycielem i dyrektorem szkoły do emerytury w 1973 r. Od 1947 r. rozpoczął współpracę z Polskim Radiem; poprowadził kilkaset audycji dla dzieci, były to różne cykle, m. in. dla poszczególnych klas szkolnych. Z audycjami współpracowali znani kompozytorzy, powstało ponad 1000 piosenek, część z nich została opublikowana w 12 zeszycie pt. Piosenki radiowe na głos solo dla dzieci (PWM). Miklaszewski opracował ok. 40 miniatur fortepianowych dla dzieci i ok. 50 piosenek dziecięcych wydanych w różnych czasopismach; komponował utwory kameralne i fortepianowe, otrzymał wiele odznaczeń.