Autorzy

Urodzona 23 III 1895; naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku 7 lat, jednak nie ukończywszy, z powodów osobistych, warszawskiego konserwatorium karierę artystyczną zamieniła na pedagogiczną. Przed wojną uczyła rytmiki, śpiewu i umuzykalnienia w warszawskich szkołach oraz dając prywatne lekcje, czego nie zaprzestała i w czasie niemieckiej okupacji. Po wojnie kontynuowała pracę nauczycielki, a w latach 1953 i 1958 prowadziła metodykę nauczania w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie; była autorką materiałów metodycznych i programów nauczania rytmiki. Jako członkini Union Internationale des Professeurs de Rhytmique Jaques-Dalcroze’a w Genewie oraz uczestniczka kursów i Międzynarodowych Kongresów Rytmu i Rytmiki w Genewie miała okazję zapoznać się ze sposobem nauczania rytmiki w Szwajcarii (współpracowała także z sekcjami rytmiki Dalcroze’a w Grecji i Szwecji), co wykorzystała dla udoskonalenia polskiej praktyki nauczycielskiej, stając się tym samym twórczynią polskiej szkoły rytmiki.
Została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1955), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1959), a w 1972 r. otrzymała tytuł Zasłużonego Nauczyciela PRL. Zmarła 26 XI 1979.