Autorzy

Urodzony w Warszawie, muzykolog i krytyk muzyczny. W latach 1946-48 studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim, a w latach 1948-54 również na tej uczelni muzykologię u Z. Lissy i J. Chomińskiego. 1948-50 - studiował teorię i kompozycję w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie u P. Rytla i J. Maklakiewicza, a także fortepian u M. Kimontt-Jacynowej (1949-51) i u J. Śmidowicza (dyplom w 1955 roku). W latach 1953-79 prowadził redakcję muzyki operowej w Polskim Radio. Od 1955 roku był stałym recenzentem „Trybuny Ludu” (pisał też dla innych gazet). Od 1960 roku członek kolegium redakcyjnego „Ruchu Muzycznego”, w którym publikuje artykuły i recenzje. Od 1962 roku pisze dla angielskiego miesięcznika „Opera” o działalności teatrów operowych w Polsce. W latach sześćdziesiątych zainicjował, zgromadził nagrania i wydał pierwsze rerecordingi na polskich płytach gramofonowych, m.in. „Gwiazdy polskiej opery”(1961) i „Ze złotych kart polskiej sztuki pianistycznej” (1965). W latach 1976-78 prowadził w Akademii Muzycznej w Warszawie seminarium z krytyki muzycznej, a w latach 1979-81 i 1983-85 wykłady z historii teatru operowego. Od 1955 roku był członkiem Zarządu i Rady Naukowej Towarzystwa im. Fryderyka Chopina. Laureat wielu nagród i odznaczeń, m.in. Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski (1974), odznaki „Zasłużony Działacz Kultury” (1975). Józef Kański jest szeroko znany jako krytyk muzyczny odznaczający się erudycją, zwłaszcza w zakresie sztuki operowej i pianistyki oraz autor „Przewodnika operowego”, w którym zamieścił treściwe charakterystyki prezentowanych dzieł.